وبلاگ

دیگوکسین

دیگوکسین
علوم پزشکی

دیگوکسین

دیگوکسین چیست و چه کاربردی دارد؟

دیگوکسین به همراه داروهای دیگر برای درمان نارسایی قلبی استفاده می‌شودو آن برای درمان انواع خاصی از بیماری تپش قلب نامنظم (مانند فیبریلاسیون دهلیزی مزمن) مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر نارسایی قلبی درمان شود ممکن به توانایی قدم زدن و ورزش کردن کمک کرده و ممکن است باعث افزایش قدرت قلب شما شود. درمان تپش قلب نامنظم نیز خطر لخته خونی را کاهش می‌دهد در نتیجه خطر حمله یا سکته قلبی کاهش میابد

نحوه‌ عملکرد داروی دیگوکسین

ديگوكسين نيروي انقباضي قلب را افزايش داده و هدايت الكتريكي آن را كاهش مي‌دهد. تصور مي‌شود افزايش سرعت  و نيروي انقباضي عضله قلب ناشي از مهارت حركت یون‌هاي سديم و پتاسيم از غشاء سلولي عضله قلب باشد. درنتيجه جريان وروردي كلسيم و آزاد شدن يون‌هاي كلسيم آزاد در سلول‌هاي ميوكارد افزايش يافته كه به نوبه خود بر فعاليت انقباضي فيبرهاي ميوكارد افزوده مي‌شود. اين دارو سرعت هدايت قلبي را كاهش داده و دوره تحريك‌ناپذيري             گره دهليزي-بطني را افزايش مي‌دهد.

نحوه مصرف دیگوکسین و دوز مصرفی

میزان داروی تجویزی پزشک که معمولا ۱ بار در روز است را می‌توانید همراه غذا یا بدون غذا میل کنید.

اگر از داروهای خاصی استفاده می‌کنید یا اگر غذاهایی با حجم فیبر بالا می‌خورید ممکن است باعث شوند بدنتان نتواند دیگوکسین را کامل جذب کند لذا این دارو حداقل ۲ ساعت قبل یا بعد غذاهایی که حاوی فیبر بالا هستند (مانند غذاهای سبوس‌دار) مصرف کنید. همچنین داروهای کلیسترامین، کولستیپول و پسیلیوم را حداقل دو ساعت پس از دیگوکسین مصرف کنید. مصرف آنتی‌اسیدهایی مانند کائولن-پکتین، شیر منگنزی، متوکلوپرامید، سولفاسالازین یا آمینوسالسیلیک اسید را تا حد امکان با فاصله از مصرف دیگوکسین قرار دهید. اگر مطمئن نیستید چه زمانی برای مصرف دارو مناسب است با دکتر داروخانه مشورت کنید.

دوز مصرف داروی دیگوکسین به سن، وضعیت بیماری، نتایج آزمایش‌های پزشکی و پاسخگویی بدن شما به درمان بستگی دارد. این دارو را به صورت منظم مصرف کنید و آن را به یکباره و بدون مشورت با متخصص قلب و عروق قطع نکنید زیرا ممکن است مشکلاتی برای سلامتی‌تان به وجود بیاید.

عوارض جانبی دیگوکسین

سایر عوارض (درصد نامشخص):

قلبی عروقی:

ریتم جانکشنال سریع، آسیستول، تاکی کاردی دهلیزی با/بدون بلوک، گسستگی دهلیزی بطنی، بلوک قلبی درجه یک یا دو (ونکباخ) یا سه، ادم صورت، طولانی شدن PR، انقباضات زودرس بطنی (مخصوصا از نوع بای ژمینه یا تری ژمینه)، افت قطعه ST، تاکی کاردی بطنی یا فیبریلاسیون بطنی

سیستم اعصاب مرکزی:

سرگیجه، اختلالات مغزی، سردرد، آپاتی (بی اعتنایی)، اضطراب، گیجی، دلیریوم (روان آشفتگی)، افسردگی، تب، توهم

پوستی:

راش (اریتماتوز ماکولوپاپولار (رایج ترین)، شبیه به دانه های مخملک، وزیکولار یا بولوس)، خارش، کهیر، ادم آنژیونوروتیک

گوارشی:

تهوع، استفراغ، اسهال، درد شکمی، بی اشتهایی
عصبی، عضلانی و اسکلتی: ضعف

چشمی:

اختلالات بینایی (تاری دید یا دید زرد)

تنفسی:

ادم حنجره

سایر عوارض :
کره نامتقارن، ژینکوماستی، ترومبوسیتوپنی، تپش قلب، ایسکمی روده، نکروز خونریزی دهنده روده، شاخی شدن واژن، افزایش سطح ائوزینوفیل، اختلالات جنسی، افزایش تعریق

قرص دیگوکسین

تداخلات دارویی دیگوکسین با داروهای دیگر

مشخصات کلی تداخلات:
– سوبسترای P-gp
-تحت تأثیر تأخیر در تخلیه‌ی معده
– اتصال به رزین یا پلیمر تبادل آنیونی و کاتیونی
– اتصال به کاتیون‌های چند ظرفیتی
– تشدید برادی‌کاردی
– افزایش فاصله PR
– کاهش فاصله QT

تداخلات رده X (پرهیز):
دی سولفیرام، فکسینیدازول، لاسمیدیتان، متوتری‌مپرازین، مترونیدازول (سیستمیک)

کاهش اثرات داروها توسط دیگوکسین:
آنتراسیکلین ها

کاهش اثرات دیگوکسین توسط داروها:
مشتقات 5 – آمینوسالیسیلیک اسید، آکاربوز، آمینوگلیکوزیدها، آنتراسیکلین ها، عوامل کمپلکس ساز اسیدهای صفراوی، بوپروپیون، کائولین، لوماکافتور و ایواکافتور، پنی‌سیلامین، القاکننده‌های P-gp/ABCB1، پلی‌اتیلن گلیکول 3350، پلی‌اتیلن گلیکول 4000، دیورتیک های نگه‌دارنده پتاسیم، علف چای، سوکرالفیت، فراورده‌های تیروئید

افزایش اثرات داروها توسط دیگوکسین:
آدنوزین، داروهای ایجادکننده برادی‌کاردی، کارودیلول، سریتینیب، کلشی سین، دروندارون، افدرین (بینی)، فکسینیدازول، ایوابرادین، لاکوزامید، متوتری‌مپرازین، سیپونیمود

افزایش اثرات دیگوکسین توسط داروها:
آمینوکینولین ها (ضد مالاریا)، آمیودارون، آمفوتریسین بی، آناگلیپتین، داروهای ضد تیروئید، آسوناپرویر، آتورواستاتین، بارنیدیپین، بنیدیپین، بتابلاکر ها، برتیلیوم، بریمونیدین (موضعی)، مسدودکننده ‌ های کانال کلسیمی (غیردی‌هیدروپیریدینی)، کلسیم پلی استایرن سولفونات، نمک‌های کلسیم، کاناگلیفلوزین، کارودیلول، کلونیدین، کوبیسیستات، کانیواپتان، سیکلوسپورین (سیستمیک)، داکلاتاسویر، دیاسرین، دی سولفیرام، دروندارون، ادروفونیوم، الاگولیکس، استرادیول و نوراتیندرون، الکساکافتور / تزاکافتور / ایواکافتور، الیگلوستات، افدرین (سیستمیک)و…

تداخل با غذا:
در صورت مصرف دارو همراه با غذا، ممکن است پیک غلظت سرمی دیگوکسین کاهش یابد.
وعده‌های غذایی حاوی فیبر بالا (سبوس) و یا غذاهایی با میزان پکتین بالا می‌توانند جذب خوراکی دیگوکسین را کاهش دهند.

هشدار ها دیگوکسین

1- اين دارو در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: كارديوميوپاتي هيپرتروفيك همراه با انسداد جريان خروجي از بطن چپ، قلب ريوي، نارسايي قلبي با اختلال عملكرد دياستولي، سندرم W-W-P ،‌انسداد گره دهليزي بطني، اختلال عملكرد گره سينوسي-دهليزي، اختلالات الكتروليت‌ها (كاهش كلسيم، پتاسيم و منيزيم، افزايش كلسيم خون) عيب كار كليه.

2- در بيماران سالخورده و بيماراني كه از دستگاه ضربان‌ساز مصنوعي استفاده مي‌كنند، تنظيم دقيق مقدارمصنوعي استفاده مي‌كنند، تنظيم دقيق مقدار مصرف دارو ضروري است، زيرا ممكن است دچار مسموميت شوند.

3- اندازه‌گيري مقدار ثابت و حداقل غلظت دارو در سرم در طول درمان بااين دارو ضروري است. پي‌گيري وضعيت ECG و تعيين غلظت الكتروليت‌ها در سرم نيز ضروري مي‌باشد.

4- قرص‌هاي ديگوكسين، داراي فراهمي زيستي متفاوتي هستند. اين مسأله بايد در ديژيتاليزه كردن بيمار، يا در درمان نگهدارنده با قرص‌هاي ديگوكسين مد نظر قرار گيرند.

5- هر 50 ميكروگرم از ديگوكسين تزريقي، از نظر مقدار مصرف معادل با 5/62 ميكروگرم قرص يا الگزير مي‌باشد.

علائم اوردوز دیگوکسین

اگر علائم اوردوز این دارو مانند از هوش رفتن و مشکلات تنفسی را مشاهده کردید سریعا با فوریت‌های پزشکی تماس بگیرید.
آزمایشات پزشکی مانند آزمایش بررسی میزان دیگوکسین در خون، آزمایش‌های بررسی میزان مواد معدنی خون، آزمایش‌ّای عملکرد کلیه و الکتروکاردیوگرام باید در زمان مصرف این دارو انجام شوند. در این زمینه با پزشک مشورت کنید.

فشار خون و ضربان قلبتان را به صورت منظم بررسی کنید و آموزش‌های لازم برای بررسی فشارخون و ضربان قلبتان در خانه را فرا بگیرید و نتایج آن را با پزشکتان در میان بگذارید.

اگر یکی از نوبت‌های مصرف دارو دیگوکسین را فراموش کرده‌اید، در اولین فرصت آن را مصرف کنید. اما اگر نزدیک به مصرف دوز بعدی به‌یاد آوردید که دارو را مصرف نکرده‌اید، نیازی به مصرف دو برابر داروی دیگوکسین نیست و کافی‌ست فقط دوز مقرر را مصرف کنید.

برای نگهداری صحیح داروی دیگوکسین، آن را در دمای اتاق، دور از حرارت و رطوبت و خارج از دسترس کودکان قرار دهید و در حمام نگهداری نفرمایید. توجه داشته باشید که داروی منقضی شده را مصرف نکنید

توصیه های دارویی دیگوکسین

1- دوره درمان بايد كامل شود و دارو هر روز در وقت معين مصرف شود.
2- اگر يك نوبت مصرف دارو فراموش شود، چنانچه پس از 12 ساعت به ياد آورده شود، به هيچ وجه آن نوبت نبايد مصرف شود و مقادير مصرف بعدي نيز دو برابر نگردد، اگر به مدت دو روز يا بيشتر مصرف دارو فراموش شود، بايد به پزشك مراجعه شود.
3- در صورت بروز هر گونه نشانه مسموميت از جمله تهوع، استفراغ، اسهال، كاهش اشتها يا آهسته شدن شديد نبض، بايد پزشك مراجعه شود.
4- از مصرف ساير داروهاي بدون دستور پزشك بايد خودداري شود.
5- مقدار مصرف ديگوكسين بايد بر اساس نياز هر بيمار تعيين گردد. اين مقدار بايد بر اساس وزن بدون چربي محاسبه شود، زيرا اين دارو در بافت چربي وارد نمي‌شود.
6- تزريق وريدي دارو بر تزريق عضلاني آن ارجحيت دارد. تزريق وريدي بايد طي حداقل 5 دقيقه صورت گيرد. تزريق عضلاني تنها در صورتي كه امكان مصرف دارو از راه خوراكي يا وريدي وجود نداشته باشد، انجام مي‌شود.
7- در صورت تغيير شكل تزريقي به شكل خوراكي دارو، تنظيم مقدار مصرف ممكن است ضروري باشد.

دارو های هم گروه دیگوکسین

آمرینون

میلرینون

دیدگاه خود را اینجا قرار دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فیلدهای نمایش داده شده را انتخاب کنید. دیگران مخفی خواهند شد. برای تنظیم مجدد سفارش ، بکشید و رها کنید.
  • عکس
  • شناسه محصول
  • امتیاز
  • قیمت
  • در انبار
  • موجودی
  • افزودن به سبد خرید
  • توضیحات
  • محتوا
  • عرض
  • اندازه
  • تنظیمات بیشتر
  • نویسنده
  • قسمت
  • زبان
Click outside to hide the comparison bar
مقایسه